In mijn vorig blog heb ik het verhaal achter Joya de Nicaragua verteld, een origineel Nicaraguaans sigarenmerk. Joya is een van de weinige sigarenmerken uit Nicaragua, waarvan de origine ook echt in Nicaragua ligt. De meeste grote sigarenmerken uit Nicaragua hebben hun oorsprong namelijk in Cuba liggen. Zo ook Padron, een van de meest prestigieuze sigarenmerken uit Nicaragua. In dit blog genaamd “Hammertime: Padron sigaren” wil ik jullie de roerige, maar ook mooie historie achter dit merk vertellen.

Damaso Padron in Cuba

Dat ik schrijf dat de origine van Padron in Cuba ligt, is eigenlijk niet helemaal waar. Die ligt namelijk in Spanje, op de Canarische eilanden om precies te zijn. Hier woonde in het midden van de 19e eeuw DamasoPadron. Hij verhuisde echter vanuit Spanje naar Cuba om hier samen met zijn familie een kleine tabaksplantage te kopen in de beroemde Pinar del Rio regio. Hier werken de Padrons hard om mooie tabakken te verbouwen en te fermenteren. De tabakken van de Padrons zijn populair en ze breidden hun plantage al snel uit door de omliggende plantages op te kopen. Het gaat de Padrons zo voor de wind dat ze besluiten om ook een productiefabriek voor sigaren te kopen in Piloto.

1926 – Jose Orlando Padron

In 1926, als de Padrons een uiterst succesvol bedrijf runnen op Cuba, wordt een kleinzoon van DamasoPadron geboren, Jose Orlando. Hij spendeert het grootste deel van zijn jeugd op de plantages. In de fabriek van Padron leert hij al op jonge leeftijd de kneepjes van het vak. Vanaf zijn geboorte is namelijk al duidelijk dat hij, als hij groot is, de leider van het familiebedrijf moet worden. Als Jose op een leeftijd komt dat hij de dagelijkse leiding over het bedrijf kan nemen, breekt in Cuba de revolutie uit. Dit maakt het lastig voor Jose om zaken te doen. Uiteindelijk neemt de overheid de leiding van zowel de plantages als de fabriek over, iets dat Jose niet kan verkroppen.

Het verlaten van Cuba

Net als andere sigarenmakers en tabakskwekers verlaat Jose het land. In 1961 stapt hij op een boot om in eerste instantie terug te gaan naar Spanje. Maar hier mist hij het leven op de tabaksplantages te veel. Hij besluit dat hij naar de VS moet trekken. Eerst gaat hij een tijdje in New York wonen, waar hij enkele slecht betaalde baantjes heeft, maar niks dat ook maar enigszins in de buurt komt van de sigarenindustrie.

Hij besluit om met zijn laatste geld naar Miami te vertrekken. Hier heeft hij echter geen baan en moet leven van een uitkering die Cubaanse immigranten in de VS krijgen. Jose wil niet op zak van de overheid leven en besluit om een baantje te nemen als onderhouder van tuintjes en dergelijke. Hiermee verdient hij helaas niet genoeg en als hij met een vriend hierover praat geeft deze hem een hamer. Hiermee kan hij ’s avonds aan de slag als timmerman. Het geld dat hij hiermee verdient spaart hij.

1964 – Stichting van Padron Cigars

Als hij in 1964 een bedrag van 600 dollar bij elkaar heeft gespaard, koopt Jose Padron hier een baal tabak van en hij gaat hier kleine sigaren van rollen. Het begin van Padron sigaren is een feit. De baal tabak bestaat uit Connecticut Broadleaf tabak waarvan hij sigaren op traditioneel Cubaanse wijze rolt en verkoopt. De sigaren zijn populair en al snel zet hij in Miami een fabriek op waar door meerdere rollers sigaren worden gerold, nog steeds van alleen Connecticut Broadleaf tabak.

Het nadeel van deze tabak is dat deze een lange fermentatietijd nodig heeft. Hierdoor ligt de fabriek vaak stil. Hij is dus op zoek naar andere tabakken. Tegelijkertijd heeft de populariteit van Padron sigaren ook Nicaragua bereikt en een tabakskweker in de Jalapa vallei vraagt Jose om naar Nicaragua te komen om zijn tabak te keuren. De tabak die Jose hier vindt is eigenlijk precies wat hij nodig heeft. De man en Jose bezoeken nog meer plantages in de Jalapa vallei. Jose besluit om vanuit deze vallei tabak naar zijn fabriek te laten komen. De sigaren die hij nu kan maken zijn in Jose’s ogen zijn droomsigaren.

1970 – Aan de slag in Nicaragua

De aanvoer van tabak uit Nicaragua is niet genoeg. Om een grotere toevoer van deze tabakken veilig te stellen, besluit Jose om de productie van zijn sigaren te verhuizen naar Esteli, de sigarenhoofdstad van Nicaragua en enkele honderden kilometers van zijn geliefde Jalapa vallei. Hier kan hij veel meer sigaren produceren en het begint Padron weer steeds meer voor de wind te gaan. Echter groeit in Nicaragua de onrust gedurende de jaren 70. Steeds meer mensen zetten zich af tegen de dictator Somoza, een liefhebber van tabak en sigaren. Padron probeert echter uit de politieke discussie te blijven om zo rust te houden in zijn fabrieken. Toch kan hij niet voorkomen dat de politiek onrust binnen zijn fabrieken terecht komt. Dit leidt er zelfs toe dat zijn fabriek en een opslagplaats van tabak in hun totaliteit afbranden.

Zelf zorgt Padron er ook nog eens voor dat er in Miami, waar zijn hoofdkantoor nog steeds is, ook nog eens onrust ontstaat. In 1978 gaat Padron namelijk naar Cuba om daar bij een humanitaire actie met Castro te praten en hem er van te overtuigen om deze politieke gevangenen vrij laat uit de gevangenis. Uiteindelijk slaagt de actie en worden 3000 gevangenen vrijgelaten. Er wordt echter een foto gemaakt van Padron die een van zijn sigaren aan Castro overhandigt en dit valt fout bij de Cubaanse gemeenschap in Miami. De Cubaanse radio in Miami roept op om Padron te boycotten. Uiteindelijk leidt al dit tot 4 pogingen van aanslagen op het hoofdkantoor van Padron. Één keer mislukt de aanslag, maar tot 3 keer toe ontploffen er bommen in het hoofdkantoor.

Sandinisten

Ondertussen zijn in Nicaragua de Sandinisten aan de macht gekomen. Zij zitten Padron dwars aangezien de oud-dictator een voorliefde heeft voor sigaren en dus alle sigarenmakers voor aanhangers van deze dictator aangezien worden. Echter als een hoog-geplaatste Sandinista met Padron praat, ziet deze in dat Padron altijd politiek neutraal is gebleven en hij belooft Padron dat ze hem en zijn bedrijf met rust laten. Inmiddels is de afgebrande fabriek weer heropgebouwd, maar de kogelgaten zitten nog steeds in de muur als herinnering aan de roerige tijd. Ook laat Padron een fabriek bouwen in Danli, net over de grens bij Jalapa in Honduras. Dit blijkt een goede zet te zijn.

Embargo

In 1985 kondigt de president van Amerika een trade embargo af tegen Nicaragua. Hierdoor is het voor bedrijven in Nicaragua onmogelijk om producten te exporteren naar de VS, de grootste markt voor Nicaraguaanse sigaren. Padron is echter uiterst populair in de VS en hij krijgt 6 maanden extra tijd om producten naar de VS te exporteren, maar ook voor Padron gaat het Embargo uiteindelijk in. Hij verplaatst de productie van zijn prestigieuze Padron sigaren naar zijn fabriek in Danli, Honduras. Zo kan hij toch zijn sigaren naar Amerika brengen. Als in 1989 het embargo wordt opgeheven, verhuist hij echter weer het grootste deel van zijn productie naar Esteli. Nog tot op de dag van vandaag worden Padron sigaren ook geproduceerd in Honduras.

Heden

Jose heeft inmiddels een zoon gekregen genaamd Jorge. Als Jorge oud genoeg is, gaat ook hij zijn vader helpen met de leiding over het bedrijf. Ook een broer van Jorge helpt inmiddels mee. In 2003 bouwt men een nieuwe fabriek die twee keer zo groot is als de oude fabriek. Heden ten dage heeft Padron fabrieken in Esteli (Nicaragua) en Danli (Honduras), tabaksvelden in beide landen, vooral in de door Jose zo geliefde Jalapa vallei, maar het hoofdkantoor is nog steeds in Miami. In dit hoofdkantoor is een display te vinden waarin de originele hamer ligt die Jose net na zijn aankomst in Miami begin jaren 60 heeft gekregen, waarmee hij het geld heeft verdient om de eerste baal tabak te kopen.

Ter herinnering aan deze tijd, maar ook om zichzelf en zijn werknemers eraan te herinneren dat zolang je hard werkt, vooral in moeilijke tijden, alles mogelijk is. Tot op late leeftijd gaat Jose samen met Jorge iedere week naar Nicaragua en/of Honduras om daar de kwaliteit van het product te waarborgen.

Padron sigaren, een mooi product voor de liefhebber van volle, pittige sigaren, met een roerige maar ook mooie historie. Ik steek vanavond maar weer een Padron op…

Hoogachtend,

Pauli

Blog – Hammertime: Padron sigaren