Nicaragua timmert als sigarenland de laatste jaren in Europa weer flink aan de weg. Merken uit het land krijgen steeds vaker de aandacht en zijn steeds prominenter in de Nederlandse winkels te vinden. Sinds kort is er zelfs in Amsterdam een winkel te vinden die alleen maar sigaren uit Nicaragua verkoopt. Één merk steekt daar bovenuit in historie en originaliteit: Joya de Nicaragua.

Introductie

Sigaren uit Nicaragua staan bekend om hun sterke, volle smaak en uitermate goede kwaliteit. Het land brengt veel grote merken voort, zoals Padron, Oliva, Perdomo en Drew Estate. Dit zijn echter geen origineel Nicaraguaanse bedrijven. De families Padron, Oliva en Perdomo zijn bijvoorbeeld gevlucht uit Cuba voor het regime van Castro, terwijl Drew Estate voortkomt uit een sigarenwinkel die twee vrienden (Jonathan Drew en Marvins Samuel) hadden in New York. Tussen al deze niet originele Nicaraguaanse bedrijven bevindt zich een bedrijf dat wel origineel in Nicaragua gesticht is: Joya de Nicaragua, oftewel sieraad van Nicaragua. Joya is één van mijn favoriete merken, met een mooie geschiedenis, daarom wil ik dit blog wijden aan dit sieraad.

Historie Joya de Nicaragua

De geschiedenis van het merk start op 29 Februari 1968, als Nicaragua CigarCo. gesticht wordt door J.F. Bermejo en Simon Camacho. De fabriek ligt in het midden van Esteli. Deze stad wordt tegenwoordig gezien als de hoofdstad van de Nicaraguaanse sigarenindustrie. De eerste sigaar die Nicaragua CigarCo. maakt noemt men Joya de Nicaragua. Het merk wordt al snel buiten Nicaragua opgemerkt en binnen een jaar sluit men een deal met A. Oppenheimer&Co., één van de grootste importeurs in de Verenigde Staten in die tijd, gevolgd door een deal met Comsys of London Imports, die ervoor zorgt dat het merk ook in Europa in de betere sigarenspeciaalzaken terecht komt.

Sigaren in het Witte Huis

Als de dictator van Nicaragua, Anastasio Somoza D., een bezoek brengt aan President Nixon in 1971, blijkt dat de sigaren zelfs tot in het Witte Huis zijn doorgedrongen. Ze worden daar aan diplomaten gegeven als een alternatief voor Cubaanse sigaren. Somoza is zo onder de indruk dat hij het merk, dat hij politieke druk uit gaat oefenen op Bermejo en Camacho om het bedrijf aan hem te verkopen. Uiteindelijk bezwijkt Bermejo en verkoopt zijn deel van het bedrijf aan de dictator.

Onder invloed van Somoza groeit Nicaragua CigarCo. en begint het bedrijf ook andere merken sigaren te produceren, zoals Rosalones, theFifty Club en CountCristopher. In het tweede deel van de jaren 70 worden er 9 miljoen sigaren van Joya de Nicaragua geëxporteerd naar het buitenland. Er werken dan inmiddels 600 werknemers bij het bedrijf. De oude fabriek kan deze hoeveelheid sigaren niet aan en er wordt een nieuwe fabriek aan de buitenkant van Esteli neergezet.

De opstand

Eind jaren 70 begint er in Nicaragua onder leiding van de Sandinisten een opstand. In september 1978 wordt de nieuwe fabriek gedurende de opstand verwoest. Op 19 juli 1979 wordt het regime van Somoza overhoop geworpen door de Sandinisten en is de revolutie in Nicaragua een feit. De oude werknemers van het bedrijf starten in September van dat jaar met het herbouwen van de fabriek. Maandenlang werken ze zonder salaris te verkrijgen en zonder steun van de Sandinisten aan de herbouw, terwijl er ook nog sigaren worden gemaakt op tijdelijke locaties. Als in 1980 de fabriek weer staat, wordt het overgenomen door een staatsbedrijf onder leiding van Oscar TurciosChavarria.

De oude eigenaar gebruikt de merken Joya de Nicaragua en Rosalones echter illegaal in de Amerika, waardoor het moeilijk is om deze merken daar op de markt te brengen. Daarom worden er twee nieuwe merken gecreëerd: Montelimar en Ruben Dario. De verkoopcijfers in de VS blijven echter ondermaats, daarom wordt er besloten om de merken Joya de Nicaragua en Rosalones naar Europa te gaan exporteren, vooral naar Frankrijk en Oost-Duitsland. Ook in Canada worden deze merken op de markt gezet. Het is dan 1983.

Het embargo

In 1984 kondigt de VS een commercieel embargo af over Nicaragua, waardoor de Verenigde Staten helemaal geen sigaren meer verkopen. Ook breekt in dit jaar de burgeroorlog uit in Nicaragua, wat er toe leidt dat alle mannen moeten vechten in de oorlog, zodat de fabriek moet draaien op de schouders van vrouwen en kinderen. Hierdoor besluit men om een klein deel van de sigaren te gaan produceren in Honduras bij Nestor Plascencia. De burgeroorlog duurt tot 1990 en deze jaren zijn zwaar voor het bedrijf. Als in 1990 de Revolutionaire overheid aan de kant wordt geschoven en de burgeroorlog afloopt, worden staatsbedrijven zoals Nicaragua CigarCo. geprivatiseerd en komen in handen van de mensen in de fabriek.

Einde embargo

Het duurt echter nog een tijd voordat het embargo wordt opgeheven. Als dit dan toch gebeurt, kunnen merken als Joya de Nicaragua en Rosalones weer verkocht worden in Amerika. Het bedrijf is echter een grote chaos. Een groot deel van de werknemers heeft namelijk een stukje van het bedrijf in handen, waardoor geen besluiten genomen kunnen worden. De sigaren zijn ondertussen wel een groot succes in Amerika. In 1994 neemt TabacosPuros de Nicaragua S.A. onder leiding van Dr. Alejandro Martinez Cuenca het bedrijf over. Martinez Cuenca was de minister van Economische zaken tijdens het Sandinistische regime. Een minister die redelijk kritisch was over het regime.

Het is inmiddels 1995 en Nicaraguaanse sigaren zijn big business in Amerika. Cigar Boom noemt men dit. Er verschijnen overal nieuwe sigarenfabrieken in Esteli. Het gaat het merk voor de wind en opnieuw neemt een van de grootste importeurs in de VS (SAG Imports) het merk op in hun assortiment. In 1998 krijgt de Nicaraguaanse sigarenindustrie weer een ramp te verwerken. Orkaan Mitch raast over het noorden van het land, waar Esteli ligt. Vele doden en honderdduizend gewonden zijn het gevolg, maar ook de hele oogst van de tabak is verwoest.

Een mijlpaal

In 2001 komt één van de meest iconische sigaren ooit in Nicaragua gemaakt voor het eerst uit de fabriek, de Joya de Nicaragua Antano 1970. Een authentieke Nicaraguaanse sigaar, vol van smaak en kracht. In de jaren die volgen komen blends als de Clasico en Celebracion, die wordt gemaakt voor het tien jarige bestaan van het bedrijf onder Cuenca, op de markt. In 2008 gaat Cuenca een samenwerking aan met Drew Estate. Drew is vanaf dan verantwoordelijk voor de distributie van het merk in Amerika. De samenwerking mag apart genoemd worden aangezien TabacosPuros de Nicaragua S.A. bekend staat om zijn authenticiteit, terwijl Drew juist staat voor innovatie. Toch blijkt de samenwerking goed te werken. In 2009 verandert Cuenca de naam van zijn bedrijf naar Joya de Nicaragu. Een erkenning voor het merk dat veel voor het bedrijf betekent heeft.

Vernieuwing

De samenwerking met Drew leidt inmiddels tot de creatie van meer innovatieve sigaren. Bijvoorbeeld de Antano Dark Corojo, een zeer zware sigaar, en de Cabinetta, die een breed smaakprofiel moest krijgen. Of dit gelukt is, is de vraag voor mij. Ook het oude Rosalones wordt als merk teruggebracht op de markt. De historie van Joya de Nicaragua is indrukwekkend en vol dalen en pieken. Het is eigenlijk nog een wonder dat het merk bestaat. Als men in Nicaragua bij de fabriek is kan men nog de kogelgaten in de muren zien, als gevolg van de burgeroorlog.

De sigaren van Joya de Nicaragua die men tot 2012 maakten, zijn voor mij niet de toppers waar ik warm voor loop. In 2012 komt hier echter verandering in. Cuenca gaat een samenwerking aan met Jose Blanco uit de Dominicaanse Republiek. Samen creëren ze de CyB, oftwel Cuenca y Blanco. Een heerlijke sigaar die ook door de bekendste sigarenwebsite Halfwheel als top sigaar wordt beoordeeld.

Juan Martinez

Inmiddels heeft ook de zoon van Cuenca, Juan Martinez, zijn studie in het buitenland afgerond en is toegetreden tot het bedrijf. Juan is de laatste jaren als gezicht van het merk naar voren getreden. Hij heeft Nederland de laatste jaren menig maal bezocht en uit eigen ervaring weet ik dat Juan een van de meest aimabele personen die ik ken. Op sigarengebied heeft Joya de Nicaragua ook een verandering ondergaan. Waar de sigaren voorheen vooral authentiek, op het ouderwetse af waren, komen er sinds een paar jaar veel modernere sigaren uit de fabriek, de Joya Red en de Joya Black. Beide sigaren worden door vele sigarenliefhebbers als goed en prettig geprijsd beschouwd. In 2013 brengt Joya ook nog de CuatroCinco op de markt om het 45 jarig bestaan te vieren. Voor mij een favoriete sigaar.

Conclusie

Zoals ik al eerder meldde, was ik voorheen geen fan het merk Joya de Nicaragua. De twee Antano blends zijn naar mijn mening te zwaar, terwijl de Clasico en de Cabinetta te mild en ouderwets zijn. Echter met de komst van de nieuwe modernere sigaren is het merk volgens mij de juiste weg ingeslagen. Inmiddels ben ik groot fan van het merk. Niet alleen om de lekkere sigaren, maar ook door de benaderbaarheid van de mensen die het merk vertegenwoordigen, en dan vooral Juan. Ik kijk al weer uit naar de volgende sigaar die ze op de markt gaan brengen… 

Hoogachtend,

Pauli

Blog – Origineel Nicaraguaans: Joya de Nicaragua